Максипенем в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению максипенема в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка максипенема, взаимодействие с другими лекарствами, применение максипенема (порошок) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Максипенем
Международное название: Меропенем
Лекарственная форма: Порошок для приготовления раствора для инъекций, 500 мг и 1000 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01D Прочие бета-лактамные антибиотики
J01D H Карбапенемы
Фарм. группа:
Другие бета-лактамные антибактериальные средства. Карбапенемы. Код АТС JO1DHO2
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищённом от света месте, при температуре не выше 25 0С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не использовать по истечении срока годности препарата.
Условия продажи: По рецепту
Описание: Белый или белый с желтоватым оттенком кристаллический порошок.

Состав максипенема в порошке

Активное вещество максипенема

меропенема безводного 500 мг или 1000 мг (в виде меропенема тригидрата 570.47 мг или 1140.94 мг)
500 мг немесе 1000 мг сусыз меропенем (570.47 мг немесе 1140.94 мг меропенем тригидраты түрінде)

Вспомогательные вещества в максипенеме

натрий (в виде натрия карбоната)
натрий (натрий карбонаты түрінде)

Показания к применению порошка максипенема

Лечение следующих серьезных инфекций у детей и взрослых, вызванных одним или несколькими чувствительными к препарату возбудителями:
  • пневмония (в т.ч. госпитальные)
  • инфекции мочевыделительной системы
  • инфекции брюшной полости
  • гинекологические инфекции (эндометрит и другие воспалительные заболевания органов малого таза)
  • инфекции кожи и мягких тканей
  • менингит
  • септицемия
  • эмпирическое лечение в виде монотерапии или комбинации с противовирусными или противогрибковыми средствами при подозрении у взрослых пациентов на инфекцию с симптомами фебрильной нейтропении
  • в качестве монотерапии или в комбинации с другими антимикробными средствами для лечения полимикробных инфекций
Балаларда және ересектерде препаратқа сезімтал бір немесе бірнеше қоздырғыштардан болған келесі ауыр жұқпаларды емдеуге:
  • пневмонияда (оның ішінде ауруханалық)
  • несеп шығару жолдарының жұқпаларында
  • құрсақ қуысының жұқпаларында
  • гинекологиялық жұқпаларда (эндометрит және кіші жамбас ағзаларының басқадай қабыну ауруларында)
  • тері мен жұмсақ тін жұқпаларында
  • менингитте
  • септицемияда
  • ересек емделушілерде фебрильді нейтропения симптомдары бар жұқпаларға күдіктенгенде монотерапия түріндегі немесе вирусқа қарсы немесе зеңге қарсы дәрілермен эмпириялық емдеуге
  • полимикробты жұқпаларды емдеу үшін монотерапия түрінде немесе микробқа қарсы басқадай дәрілермен біріктіріп

Противопоказания максипенема в порошке

  • повышенная чувствительность к меропенему и другим компонентам препарата, в том числе к другим бета-лактамным антибиотикам
  • беременность и период лактации
  • детский возраст до 3 месяцев
  • меропенемге және препараттың басқадай компоненттеріне, оның ішінде басқадай бета-лактамды антибиотиктерге сезімталдығы жоғары болғанда
  • жүктілікте және лактация кезеңінде
  • 3 айлыққа дейінгі балаларға

Побочные действия порошка максипенема

Максипенем обычно хорошо переносится. Тяжелые побочные эффекты наблюдаются редко. Во время клинических испытаний сообщалось о следующих побочных эффектах:
  • боли в животе, тошнота, рвота, диарея, обратимое повышение в крови уровня билирубина, трансаминаз, щелочной фосфатазы (ЩФ) и лактатдегидрогеназы (ЛДГ) по отдельности или в комбинации
  • обратимые эозинофилия, тромбоцитопения, нейтропения, лейкопения; у некоторых пациентов возможна положительная прямая или непрямая проба Кумбса; снижение частичного тромбопластинового времени
  • головная боль, парестезии
  • аллергические реакции: зуд, сыпь, крапивница, в отдельных случаях – ангионевротический отек, анафилактические реакции, многоформная эритема, токсический эпидермальный некролиз, синдром Стивенса-Джонсона
  • кандидоз полости рта, вагинальный кандидоз, псевдомембранозный колит
  • местные реакции в области инъекции: воспаление, тромбофлебит, боль в месте введения
Максипенемнің жағымдылығы әдетте жақсы. Ауыр жағымсыз әсерлер сирек байқалады. Клиникалық зерттеулер кезінде келесі жағымсыз әсерлер жөнінде айтылды:
  • іштің ауыруы, жүректің айнуы, құсу, іш өту, қандағы билирубин, трансаминаз, сілтілік фосфатаза (СФ) және лактатдегидрогеназа (ЛДГ) деңгейлерінің жекелей де немесе біріктірген кезде де қайтымды түрде жоғарылауы
  • қайтымды эозинофилия, тромбоцитопения, нейтропения, лейкопения; кейбір емделушілерде оң тура немесе тура емес Кумбс сынамасы болуы ықтимал; ішінара тромбопластин уақытының төмендеуі
  • бас ауыруы, парестезиялар
  • аллергиялық реакциялар: қышу, бөртпе, есекжем, жекелеген жағдайларда – ангионевротикалық ісіну, анафилактикалық реакциялар, көп пішінді эритема, уытты эпидермальды некролиз, Стивенс-Джонсон синдромы
  • ауыз қуысының кандидозы, қынаптық кандидоз, псевдомембранозды колит
  • инъекция аймағындағы жергілікті реакциялар: қабыну, тромбофлебит, енгізген жердің ауыруы

Особые указания к применению

Несмотря на то, что о реакциях повышенной чувствительности при введении Максипенема сообщалось редко, он должен с осторожностью использоваться у пациентов, имеющих в анамнезе гиперчувствительность к карбапенемам, пенициллинам или другим бета-лактамным антибиотикам.

Применение Максипенема у пациентов с заболеваниями печени должно проводиться под тщательным контролем уровня трансаминаз и билирубина. Как и в случае с другими антибиотиками, возможен преобладающий рост нечувствительных микроорганизмов, и поэтому необходим продолжительный мониторинг каждого пациента.

Применение при инфекциях, вызванных метициллинорезистентным стафилококком, не рекомендуется.

Максипенем, как и другие антибиотики должен назначаться с осторожностью лицам с желудочно-кишечными жалобами, особенно пациентам с колитами. Важно иметь в виду диагноз «псевдомембранозный колит» в случае развития диареи на фоне приема антибиотика. Хотя исследования показали, что токсин, продуцируемый Clostridium difficile является одной из основных причин колитов, связанных с антибиотиками, тем не менее необходимо иметь в виду и другие причины.

Как и в случае других антибиотиков, может потребоваться осторожность при использовании Максипенема в качестве монотерапии у критических больных, пациентов с известной или подозреваемой инфекцией нижних отделов дыхательных путей, вызванной Pseudomonas aeruginosa. В случаях инфекций, вызванных Pseudomonas aeruginosa, рекомендуется регулярное определение чувствительности возбудителя.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Учитывая побочные действия препарата, следует соблюдать осторожность при управлении транспортом или потенциально опасными механизмами.
Максипенемді енгізген кезде жоғары сезімталдық реакциялары жөнінде сирек айтылғанына қарамастан, ол сыртартқысында карбапенемдерге, пенициллиндерге немесе басқадай бета-лактамды антибиотиктерге асқын сезімталдығы бар емделушілерге сақтықпен қолданылуға тиіс.

Максипенемді бауыр ауруларына шалдыққан емделушілерге қолдану трансаминаза мен билирубин деңгейлеріне мұқият бақылау жасай отырып, жүргізілуге тиіс. Басқа антибиотиктердегі жағдайлар сияқты, сезімтал емес микроорганизмнің өсуі басым болуы мүмкін, сондықтан әрбір емделушіге ұзақ бақылау жасалуы қажет.

Метициллинге төзімді стафилококктардан болған жұқпаларда қолданбау керек.

Максипенем, басқа антибиотиктердегідей, асқазан-ішекке шағымдары бар адамдарға, әсіресе тоқ ішегі қабынған емделушілерге сақтықпен тағайындалуы тиіс. Антибиотик қабылдаған кезде іш өтудің даму жағдайы «псевдомембранозды колит» диагнозы болуы мүмкін екендігін есте ұстау маңызды. Clostridium difficile жасап шығаратын уыт антибиотиктерге байланысты болатын тоқ ішектің қабынуының негізгі себептерінің бірі болып табылатының зерттеулер көрсетсе де, дегенмен болатын басқа да себептерін ескеру қажет.

Басқа антибиотиктер жағдайындағыдай, Максипенемді қиын жағдайдағы науқастарға тыныс алу жолдарының Pseudomonas aeruginosa-дан болған белгілі немесе күмәнді жұқпалары бар емделушілерге монотерапия ретінде қолданған кезде сақ болу қажет. Pseudomonas aeruginosa-дан болған жұқпалар жағдайында қоздырғыштардың сезімталдығын жүйелі анықтап отыру керек.

Дәрілік заттың көлікті немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Препараттың жағымсыз әсерлерін ескере отырып, көлік немесе қауіпті механизмдерді басқарған кезде сақ болған жөн.

Дозировка и способ применения

Взрослым режим дозирования и продолжительность терапии устанавливают в зависимости от типа и тяжести инфекции и состояния пациента. Рекомендуют следующие суточные дозы:

При лечении пневмонии, инфекций мочевыделительной системы, гинекологических инфекций (эндометрит и воспалительные заболевания органов малого таза), инфекций кожи и мягких тканей – 500 мг в/в каждые 8 ч.

При лечении госпитальных пневмоний, перитонита, подозрении на бактериальную инфекцию у больных с нейтропенией, а также септицемии – 1000 мг в/в каждые 8 ч.

При лечении менингита – 2000 мг в/в каждые 8 ч.

У пациентов с нарушениями функции почек при клиренсе креатинина (КК) менее 51 мл/мин дозы должны быть уменьшены следующим образом.

*единица дозы – это доза, определяемая в зависимости от типа и тяжести инфекции, величина которой описана выше и применяемая для взрослых без нарушений функции почек

Меропенем выводиться при гемодиализе, в связи с чем, если требуется продолжительное лечение Максипенемом, рекомендуется, чтобы единица дозы (определяется в зависимости от типа и тяжести инфекции) вводилась по завершении процедуры гемодиализа, чтобы восстановить эффективную концентрацию в плазме.

Нет опыта применения Максипенема у больных, подвергающихся перитонеальному диализу.

У больных с печеночной недостаточностью нет необходимости в корректировке дозы.

У пожилых больных с нормальной функцией почек или КК более 50 мл/мин не требуется корректировать дозу.

Для детей в возрасте от 3 месяцев до 12 лет рекомендуемая доза для в/в введения составляет 10-20 мг/кг каждые 8 ч в зависимости от типа и тяжести инфекции, чувствительности патогенного микроорганизма и состояния пациента. У детей с массой тела более 50 кг следует использовать дозы как у взрослых. При менингите рекомендуемая доза составляет 40 мг/кг каждые 8 ч.

Правила приготовления и введения раствора

Максипенем следует вводить в виде в/в болюсной инъекции в течение не менее 5 мин либо в виде в/в инфузии в течение 15-30 мин. Для в/в болюсных инъекций Максипенем следует разводить стерильной водой для инъекций (5 мл на 250 мг меропенема), что обеспечивает концентрацию раствора 50 мг/мл.

Для в/в инфузий Максипенем следует разводить стерильной водой для инъекций или совместимой инфузионной жидкостью и затем еще разводить (до 50-200 мл) совместимой инфузионной жидкостью.

Максипенем совместим со следующими инфузионными жидкостями: 0.9% раствором натрия хлорида; 5% или 10% раствором глюкозы; 5% раствором глюкозы с 0.02% раствором натрия бикарбоната; 0.9% раствором натрия хлорида с 5% раствором глюкозы; 5% раствором глюкозы с 0.225% раствором натрия хлорида; 5% раствором глюкозы с 0.15% раствором калия хлорида; 2.5% или 10% раствором маннитола.

Максипенем не следует смешивать с растворами, содержащими другие препараты.

Перед употреблением разведенный раствор следует встряхнуть. Все флаконы одноразового использования. При разведении Максипенема должны применяться стандартные правила асептики.
Ересектерге дозалау режимін және емдеу ұзақтығын жұқпалардың түріне және ауырлығына байланысты белгілейді. Келесі тәуліктік дозалар ұсынылады:

Пневмонияны, несеп шығару жолдары жүйесінің жұқпаларын, гинекологиялық жұқпаларды (эндометрит және кіші жамбастың қабыну аурулары), тері және жұмсақ тін жұқпаларын емдеген кезде – әрбір 8 сағат сайын 500 мг.

Ауруханалық пневмонияны, перитонитті, нейтропениясы бар науқастарда бактериялық жұқпаларға күдіктенгенде, сондай-ақ септицемияны емдеген кезде – әрбір 8 сағат сайын көктамыр ішіне 1000 мг.

Менингитті емдеген кезде – әрбір 8 сағат сайын көктамыр ішіне 2000 мг.

Бүйрек қызметі бұзылған емделушілерде креатинин клиренсі (КК) минутына 51 мл-ден кем болған кезде доза төмендегіше азайтылуға тиіс.

*доза бірлігі – бұл жұқпаның түріне және ауырлығына байланысты анықталатын, шамасы жоғарыда айтылған және бүйрек қызметі бұзылмаған ересектерге қолданылатын доза

Меропенем гемодиализ кезінде шығарылады, осыған байланысты, егер Максипенеммен ұзақ уақыт емдеу қажет етілсе, доза бірлігі (жұқпаның түріне және ауырлығына байланысты анықталады), плазмадағы тиімді концентрацияны қалпына келтіру үшін, гемодиализ емшарасының аяқталуы бойына енгізіледі.

Максипенемді перитонеальды диализде жүрген науқастарда қолданудың тәжірибесі жоқ.

Бауыр қызметінің жеткіліксіздігі орын алған науқастарға дозаны түзету қажет емес.

Бүйрек қызметі қалыпты егде жастағы емделушілерде немесе КК минутына 50 мл-ден астам болғанда дозаны түзету қажет етілмейді.

3 айлықтан 12 жасқа дейінгі балалар үшін к/і енгізу үшін тиісті доза жұқпаның түріне және ауырлығына, патогенді микроорганизмнің сезімталдығына және емделушінің жағдайына байланысты әрбір 8 сағат сайын әр кг дене салмағына шаққанда 10-20 мг құрайды. Дене салмағы 50 кг-нан астам балаларға дозаны ересектердегідей етіп қолданған жөн. Менингитте тиісті доза әрбір 8 сағат сайын әр кг дене салмағына шаққанда 40 мг құрайды.

Ерітіндіні дайындау және енгізу тәртібі

Максипенемді көктамыр ішіне кем дегенде 5 минут бойы болюсті инъекция түрінде немесе 15-30 мин көктамырішілік инфузия түрінде енгізген жөн. Көктамыр ішіне болюсті инъекция жасау үшін Максипенемді инъекцияға арналған (250 мг меропенемге 5 мл) стерильді суда еріткен жөн, ол 50 мг/мл ерітінді концентрациясын қамтамасыз етеді.

Көктамырішілік инфузия жасау үшін Максипенемді инъекцияға арналған стерильді суда немесе үйлесімді инфузиялық сұйықтықпен еріткен жөн және содан кейін тағы да үйлесімді инфузиялық сұйықтықпен (50-200 мл-ге дейінгі) сұйылту керек.

Максипенем келесі инфузиялық сұйықтықтармен үйлеседі: 0.9% натрий хлоридінің ерітіндісі; 5% немесе 10% глюкозаның ерітіндісі; 0.02% натрий бикарбонатының ерітіндісімен бірге 5% глюкозаның ерітіндісі; 5% глюкозаның ерітіндісімен бірге 0.9% натрий хлоридінің ерітіндісі; 5% глюкозаның ерітіндісі; 0.225% натрий хлоридінің ерітіндісімен бірге 5% глюкозаның ерітіндісі; 0.15% калий хлоридінің ерітіндісімен бірге 5% глюкозаның ерітіндісі; 2.5% немесе 10% маннитол ерітіндісі.

Максипенемді құрамында басқа препараттары бар ерітінділермен араластырмаған жөн.

Қолданар алдында сұйылтылған ерітіндіні шайқаған жөн. Барлық құтылар бір реттік қолдануға арналған. Максипенемді сұйылтқан кезде асептиканың стандартты ережелері қолданылуға тиіс.

Взаимодействие с лекарствами

Пробенецид конкурирует с Максипенемом за активную канальцевую секрецию и, таким образом, ингибирует почечную экскрецию меропенема, вызывая увеличение его периода полувыведения и концентрации в плазме крови. Совместное введение пробенецида с Максипенемом не рекомендуется.

Возможное влияние Максипенема на метаболизм и связывание с белками других препаратов не изучалось. Однако, учитывая низкое связывание меропенема с белками плазмы (около 2%), можно предположить, что взаимодействия с другими препаратами быть не должно.

Максипенем вводили во время приема других препаратов, при этом не было отмечено каких-либо неблагоприятных фармакологических взаимодействий.

Максипенем может уменьшать уровень вальпроевой кислоты в сыворотке крови. У некоторых пациентов может быть достигнут уровень ниже терапевтического. Однако специфических данных о возможных лекарственных взаимодействиях нет.
Пробенецид Максипенеммен белсенді өзекшелік секреция үшін бәсекелеседі, сөйтіп, меропенемнің бүйректік экскрециясын тежеп, оның жартылай шығарылу уақытын және қан плазмасындағы концентрациясын арттырады. Пробенецидті Максипенеммен біріктіріп енгізбеу керек.

Максипенемнің басқа препараттардың метаболизміне және ақуыздарымен байланысуы туралы әсері зерттелген жоқ. Алайда меропенемнің плазма ақуыздарымен (2%-ға жуық) байланысуының төмен екендігін ескере отырып, оның басқа препараттармен өзара әрекеттесуі болмауға тиіс деп болжауға болады.

Максипенем басқа препараттарды қабылдау кезінде енгізілді, мұндай кезде қандай да болсын жағымсыз фармакологиялық өзара әрекеттесу білінген жоқ.

Максипенем қан сарысуында вальпрой қышқылының деңгейін азайтуы мүмкін. Кейбір емделушілерде төмен емдік деңгейіне жетуі мүмкін. Алайда ықтимал дәрілік өзара әрекеттесулер жөнінде ерекше деректер жоқ.

Передозировка максипенемом в порошке

В связи с быстрой элиминацией препарата почками передозировка маловероятна, но может возникнуть во время лечения больных с нарушением функции почек.

Симптомы: усиление побочных эффектов препарата.

Лечение: симптоматическая терапия. У больных с нормальной функцией почек происходит быстрое выведение препарата с мочой. У больных с почечной недостаточностью эффективно проведение гемодиализа.
Препараттың бүйректер арқылы тез шығарылуына байланысты артық дозалаудың болуы неғайбыл, бірақ бүйрек қызметі бұзылған науқастарда бұл пайда болуы мүмкін.

Белгілері: препараттың жағымсыз әсерлерінің күшеюі

Емдеу: белгілеріне қарай ем жүргізу. Бүйрек қызметі қалыпты науқастарда препарат несеппен бірге тез шығарылады. Бүйрек қызметінің жеткіліксіздігіне шалдыққан науқастарда гемодиализ жасау тиімді.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Распределение

Внутривенное (в/в) введение в течение 30 минут одной дозы препарата здоровым добровольцам приводит к созданию максимальной концентрации (Сmax), равной примерно 23 мкг/мл для дозировки 500 мг и 49 мкг/мл для дозировки 1000 мг. Однако нет абсолютной фармакокинетической пропорциональной зависимости от введенной дозы ни для Сmax, ни для площади под кривой «концентрация-время» (AUC). Более того, наблюдалось уменьшение плазменного клиренса с 287 до 205 мл/мин для доз от 250 мг до 2000 мг.

В/в болюсная инъекция в течение 5 мин одной дозы меропенема здоровым добровольцам приводит к достижению Сmax, равной примерно 52 мкг/мл для дозировки 500 мг и 112 мкг/мл для дозировки 1000 мг.

Внутривенные вливания 1000 мг меропенема более чем за 2 минуты, 3 минуты и 5 минут приводят к достижению Сmax, равной примерно 110.91 мкг/мл и 94 мкг/мл соответственно. Связывание с белками плазмы примерно 2%. Меропенем хорошо проникает в большинство тканей и жидкостей организма, в т. ч. в цереброспинальную жидкость больных бактериальным менингитом, достигая концентраций, превышающих требуемые для подавления большинства бактерий. Через 6 ч после в/в введения 500 мг уровень меропенема в плазме снижается до значения 1 мкг/мл и менее. При многократном введении доз с интервалом в 8 ч у пациентов с нормальной функцией почек кумуляции меропенема не происходит.

Метаболизм и выведение

Примерно 70% введенной дозы выводится с мочой в неизмененном виде в течение 12 ч, после чего дальнейшая экскреция с мочой незначительная. Концентрация меропенема в моче, превышающая 10 мкг/мл поддерживается в течение 5 ч после введения дозы 500 мг. При режимах введения 500 мг каждые 8 ч или 1000 мг каждые 6 ч не наблюдалось кумуляции меропенема в плазме и моче. У пациентов с нормальной функцией почек период полувыведения (T1/2) при в/в введении составляет примерно 1 ч, при внутримышечном (в/м) введении – 1.5 ч. Единственный метаболит меропенема микробиологически неактивен.

Фармакокинетика в особых клинических случаях

Фармакокинетические параметры меропенема у детей такие же, как и у взрослых. T1/2 меропенема у детей до 2 лет – приблизительно 1.5-2.3 ч, и наблюдается линейная фармакокинетика в диапазоне доз 10-40 мг/кг. Исследования фармакокинетики препарата у больных с почечной недостаточностью показали, что клиренс меропенема коррелирует с клиренсом креатинина. У таких больных необходима корректировка дозы. Исследования фармакокинетики препарата у пожилых пациентов показали снижение клиренса меропенема, которое коррелировало со снижением клиренса креатинина, связанным с возрастом.

Исследования фармакокинетики препарата у пациентов с заболеваниями печени показали, что заболевания печени не оказывают влияния на фармакокинетику меропенема.
Таралуы

Препараттың бір дозасын көктамыр ішіне (к/і) 30 минут бойы дені сау адамдарға енгізу 500 мг дозада шамамен 23 мкг/мл-ге және 1000 мг дозада 49 мкг/мл-ге тең ең жоғары концентрация (Сmax) жасауға әкеп соқтырады. Алайда енгізілген дозадан Сmax үшін де, «концентрация-уақыт» қисығы астындағы аудан (AUC) үшін де толық фармакокинетикалық пропорциональды тәуелділік жоқ. Бұдан да көбірегі, 250 мг-нан 2000 мг-ға дейінгі дозаларда плазмалық клиренсінің минутына 287-ден 205 мл-ге дейін азайғаны байқалды.

Меропенемнің бір дозасымен 5 минут бойы көктамыр ішіне болюсті инъекция жасау дені сау адамдарда 500 мг доза үшін шамамен 52 мкг/мл-ге және 1000 мг доза үшін 112 мкг/мл-ге тең Сmax -ға қол жеткізді.

1000 мг меропенемді көктамыр ішіне 2 минут, 3 минут және 5 минуттан астам уақыт көктамыр ішіне енгізу, тиісінше, шамамен 110.91 мкг/мл-ге және 94 мкг/мл-ге тең Сmax-ға әкеледі. Плазма ақуыздарымен байланысуы шамамен 2%. Меропенем организмнің көптеген тіндері мен сұйықтықтарына, оның ішінде бактериялық менингитке шалдыққан науқастарда цереброспинальды сұйықтыққа жақсы еніп, бактериялардың көбісін төмендету үшін қажеттісінен артық концентрацияға жетеді. 500 мг-ны көктамыр ішіне енгізгеннен кейін 6 сағаттан соң плазмадағы меропенем деңгейі 1 мкг/мл және одан да аз мәнге дейін төмендейді. Дозаларды көп рет 8 сағаттық аралықпен енгізген кезде бүйрек қызметі қалыпты емделушілерде меропенем жинақталмайды.

Метаболизмі және шығарылуы

Енгізілген дозаның шамамен 70%-ы 12 сағат ішінде несеппен бірге өзгермеген күйінде шығарылады, содан кейін әрі қарай несеппен бірге шығарылуы мардымсыз. Меропенемнің несептегі 10 мкг/мл-ден асып кететін концентрациясы 500 мг дозаны енгізгеннен кейін 5 сағат бойы сақталады. 500 мг-ны әрбір 8 сағатта немесе 1000 мг-ны әрбір 6 сағатта енгізу тәртібінде меропенемнің плазмада және несепте жиналып қалуы байқалған жоқ. Бүйрек қызметі қалыпты емделушілерде к/і енгізген кезде жартылай шығарылу кезеңі (T1/2) шамамен 1 сағатты, бұлшықет ішіне (б/і) енгізген кезде 1.5 сағатты құрайды. Меропенемнің жалғыз метаболиті микробиологиялық тұрғыдан белсенді емес.

Ерекше клиникалық жағдайлардағы фармакокинетикасы

Меропенемнің балалардағы фармакокинетикалық параметрлері ересектердегідей. Меропенем T1/2 2 жасқа дейінгі балаларда – шамамен 1.5-2.3 сағат, және де әр кг дене салмағына шаққанда 10-40 мг доза аралығында желілі фармакокинетика байқалады. Бүйрек қызметінің жеткіліксіздігіне шалдыққан науқастарда препарат фармакокинетикасын зерттеу меропенем клиренсінің креатинин клиренсімен өзара байланысты екенін көрсетті. Мұндай науқастарда дозаны түзету қажет. Егде науқастарда препарат фармакокинетикасын зерттеу меропенем клиренсінің төмендегенін көрсетті, ол жасқа байланысты креатинин клиренсінің төмендеуімен түзетілді.

Бауыр ауруларына шалдыққан емделушілерде препараттың фармакокинетикасын зерттеу бауыр аурулары меропенемнің фармакокинетикасына ықпал етпейтінін көрсетті.

Фармакодинамика

Максипенем – мощный бактерицидный антибиотик широкого спектра действия. Относится к группе карбапенемов. В отличие от имипенема устойчив к дегидропептидазе-1 почек человека, менее нефротоксичен. Максипенем показал эффективность в качестве монотерапии или в комбинации с другими противомикробными агентами при лечении инфекций у детей взрослых, вызванных одним или несколькими чувствительными к меропенему возбудителями.

Максипенем оказывает бактерицидное действие за счет воздействия на синтез клеточной стенки бактерий. Легкость проникновения через клеточную стенку бактерий, высокий уровень стабильности практически ко всем бета-лактамазам и значительная аффинность к белкам, связывающим пенициллин (ПСБ), обуславливают мощное бактерицидное действие препарата против широкого спектра аэробных и анаэробных бактерий. Минимальные бактерицидные концентрации обычно такие же, как и минимальные ингибирующие концентрации (МИК). Максипенем стабилен в тестах определения чувствительности, и эти тесты могут выполняться обычными рутинными методами. Тесты in vitro показывают, что меропенем действует синергично с различными антибиотиками. Было показано in vitro и in vivo, что меропенем обладает постантибиотическим эффектом.

Единственные рекомендуемые критерии чувствительности к меропенему основываются на фармакокинетике препарата и на корреляции клинических и микробиологических данных - диаметр зоны и МИК, определяемых для соответствующих возбудителей.

Антибактериальный спектр Максипенема, определяемый in vitro, включает в себя практически все клинически значимые грамположительные и грамотрицательные аэробные и анаэробные микроорганизмы.

Препарат активен в отношении аэробных грамположительных бактерий:
Bacillus spp., Corynebacterium diphtheria, Enterococcus liquifaciens, Enterococcus avium, Listeria monocytogenes, Lactobacillus spp., Nocardia asteroides, Staphylococcus aureus (штаммы, продуцирующие и не продуцирующие пенициллиназу), коагулаза-отрицательные стафилококки, в т.ч. Staphylococcus saprophyticus, Staphylococcus capitis, Staphylococcus cohnii, Staphylococcus xylosus, Staphylococcus warneri, Staphylococcus hominis, Staphylococcus simulans, Staphylococcus intermedius, Staphylococcus sciuri, Staphylococcus lugdenensis; Streptococcus pneumoniae (чувствительные и устойчивые к пенициллину), Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus equi, Streptococcus bovis, Streptococcus mitis, Streptococcus mitior, Streptococcus milleri, Streptococcus sanguis, Streptococcus viridans, Streptococcus salivarius, Streptococcus morbillorum, стрептококки группы G, группы F, Rhodococcus equi;

аэробных грамотрицательных бактерий: Achromobacter xylosoxidans, Acinetobacter anitratus, Аcinetobacter lwoffii, Acinetobacter baumannii, Aeromonas hydrophila, Aeromonas sorbria, Aeromonas caviae, Alcaligenes faecalis, Bordetella bronchiseptica, Brucella melitensis, Campylobacter coli, Campylobacter jejuni, Citrobacter freundii, Citrobacter diversus, Citrobacter koseri, Citrobacter amalonaticus, Enterobacter aerogenes, Enterobacter agglomerans, Enterobacter cloacae, Enterobacter sakazakii, Escherichia coli, Escherichia hermannii, Gardnerella vaginalis, Haemophilus influenzae (включая штаммы, продуцирующие β-лактамазы, и ампициллин-резистентные штаммы), Haemophilus parainfluenzae, Haemophilus ducreyi, Helicobacter pylori, Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae (включая штаммы, продуцирующие β-лактамазы, и устойчивые к пенициллину и спектиномицину), Hafnia alvei, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella aerogenes, Klebsiella ozaenae, Klebsiella oxytoca, Moraxella catarrhalis, Morganella morgannii, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Proteus penneri, Providencia rettgeri, Providencia stuartii, Providencia alcalifaciens, Pasteurella multocida, Plesiomonas shigelloides, Pseudomonas aeruginosa, Pseudomonas putida, Pseudomonas alcaligenes, Pseudomonas cepacia, Pseudomonas fluorescens, Pseudomonas stutzeri, Pseudomonas pseudomallei, Pseudomonas acidovorans, Salmonella spp., включая Salmonella enteritidis, Salmonella typhi, Serratia marcescens, Serratia liquefaciens, Serratia rubidaea, Shigella sonnei, Shigella flexneri, Shigella boydii, Shigella dysenteriae, Vibrio cholerae, Vibrio parahaemolyticus, Vibrio vulnificus, Yersinia enterocolitica;

анаэробных бактерий: Actinomyces odontolyticus, Actinomyces meyeri, Bacteroides-Prevotella-Porphyromonas spp., Bacteroides fragilis, Bacteroides vulgatus, Bacteroides variabilis, Bacteroides pneumosintes, Bacteroides coagulans, Bacteroides uniformis, Bacteroides distasonis, Bacteroides ovatus, Bacteroides thetaiotaomicron, Bacteroides eggerthii, Bacteroides capsillosis, Prevotella buccаlis, Prevotella corporis, Bacteroides gracilis, Prevotella melaninogenica, Prevotella intermedia, Prevotella bivia, Prevotella splanchnicus, Prevotella oralis, Prevotella disiens, Prevotella rumenicola, Prevotella ureolyticus, Prevotella oris, Prevotella buccae, Prevotella denticola, Prevotella levii, Porphyromonas asaccharolyticus, Bifidobacterium spp., Bilophilia wadsworthia, Clostridium perfringens, Clostridium bifermentans, Clostridium ramosum, Clostridium sporogenes, Clostridium cadaveris, Clostridium sordellii, Clostridium butyricum, Clostridium clostridiiformis, Clostridium innocuum, Clostridium subterminale, Clostridium tertium, Eubacterium lentum, Eubacterium aerofaciens, Fusobacterium mortiferum, Fusobacterium necrophorum, Fusobacterium nucleatum, Fusobacterium varium, Mobiluncus curtisii, Mobiluncus mulieris, Peptostreptococcus anaerobius, Peptostreptococcus micros, Peptostreptococcus saccharolyticus, Peptococcus saccharolyticus, Peptococcus asaccharolyticus, Peptostreptococcus magnus, Peptostreptococcus prevotii, Propionibacterium acnes, Propionibacterium avidium, Propionibacterium granulosum.

К препарату устойчивы Stenotrophomonas maltophilia, Enterococcus faecium и метициллин-резистентные стафилококки.
Максипенем – әсер ету өрісі ауқымды күшті бактерицидті антибиотик. Карбапенемдер тобына жатады. Имипенемнен айырмашылығы адам бүйрегінің дегидропептидазасына-1 төзімді, нефроуыттылығы аз. Максипенем меропенемге сезімтал бір немесе бірнеше қоздырғыштардан болған жұқпаларды емдеген кезде монотерапия ретінде немесе микробтарға қарсы басқа агенттермен біріктірген кезде тиімділік көрсетті.

Максипенем бактериялардың жасушалық қабырғасының синтезіне әсер етуі есебінен бактерицидті әсер береді. Бактериялардың жасушалық қабырғасы арқылы енудің жеңілдігі, барлық бета-лактамазаларға іс жүзінде жоғары тұрақтылық деңгейі және пенициллинмен байланысатын ақуыздарға елеулі (ПБА) аффинділігі препараттың аэробты және анаэробты бактерияларға қарсы ауқымды өрісіне қарсы күшті бактерицидті әсерін жүзеге асырады. Бактерицидті концентрациялар әдетте минимальды басу концентрациялардағыдай (МБК). Максипенем сезімталдықты анықтау тестілерінде тұрақты, және де бұл тестілер әдеттегі қарапайым әдістермен жасалуы мүмкін. Іn vitro тестілер меропенемнің әртүрлі антибиотиктермен синергиялық әсер ететінін көрсетеді. Меропенемнің постантибиотикалық әсерлері бар екендігі in vitro және in vivo жағдайында анықталды.

Меропенемге сезімталдықтың жалғыз тиісті критерийлері препараттың фармакокинетикасына және клиникалық және микробиологиялық деректерді – аймақ диаметрі және тиісті қоздырғыштар үшін анықталатын МИК-ті түзетуге негізделеді.

Максипенемның бактерияларға қарсы in vitro анықталатын өрісі іс жүзінде барлық клиникалық маңызды грамоң және грамтеріс аэробты және анаэробты микроорганизмдерді қамтиды.

Препараттың мына аэробты грамоң бактерияларға қарсы әсері белсенді:
Bacillus spp., Corynebacterium diphtheria, Enterococcus liquifaciens, Enterococcus avium, Listeria monocytogenes, Lactobacillus spp., Nocardia asteroides, Staphylococcus aureus (пенициллиназаны жасап шығаратын және жасап шығармайтын штамдар), коагулаза-теріс стафилококктар, оның ішінде Staphylococcus saprophyticus, Staphylococcus capitis, Staphylococcus cohnii, Staphylococcus xylosus, Staphylococcus warneri, Staphylococcus hominis, Staphylococcus simulans, Staphylococcus intermedius, Staphylococcus sciuri, Staphylococcus lugdenensis; Streptococcus pneumoniae (пенициллинге сезімтал және төзімді), Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus equi, Streptococcus bovis, Streptococcus mitis, Streptococcus mitior, Streptococcus milleri, Streptococcus sanguis, Streptococcus viridans, Streptococcus salivarius, Streptococcus morbillorum, G тобының, F тобының стрептококктары, Rhodococcus equi;

аэробты грамтеріс бактериялар: Achromobacter xylosoxidans, Acinetobacter anitratus, Аcinetobacter lwoffii, Acinetobacter baumannii, Aeromonas hydrophila, Aeromonas sorbria, Aeromonas caviae, Alcaligenes faecalis, Bordetella bronchiseptica, Brucella melitensis, Campylobacter coli, Campylobacter jejuni, Citrobacter freundii, Citrobacter diversus, Citrobacter koseri, Citrobacter amalonaticus, Enterobacter aerogenes, Enterobacter agglomerans, Enterobacter cloacae, Enterobacter sakazakii, Escherichia coli, Escherichia hermannii, Gardnerella vaginalis, Haemophilus influenzae (β-лактамазаны жасап шығаратын штамдарды, және де ампициллин-төзімді штамдарды қосқанда), Haemophilus parainfluenzae, Haemophilus ducreyi, Helicobacter pylori, Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae (β-лактамазаның жасап шығаратын штамдарды, және де пенициллинге және спектиномицинге төзімді штамдарды қоса есептегенде), Hafnia alvei, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella aerogenes, Klebsiella ozaenae, Klebsiella oxytoca, Moraxella catarrhalis, Morganella morgannii, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Proteus penneri, Providencia rettgeri, Providencia stuartii, Providencia alcalifaciens, Pasteurella multocida, Plesiomonas shigelloides, Pseudomonas aeruginosa, Pseudomonas putida, Pseudomonas alcaligenes, Pseudomonas cepacia, Pseudomonas fluorescens, Pseudomonas stutzeri, Pseudomonas pseudomallei, Pseudomonas acidovorans, Salmonella spp., мыналарды қоса алғанда: Salmonella enteritidis, Salmonella typhi, Serratia marcescens, Serratia liquefaciens, Serratia rubidaea, Shigella sonnei, Shigella flexneri, Shigella boydii, Shigella dysenteriae, Vibrio cholerae, Vibrio parahaemolyticus, Vibrio vulnificus, Yersinia enterocolitica;

анаэробты бактериялар: Actinomyces odontolyticus, Actinomyces meyeri, Bacteroides-Prevotella-Porphyromonas spp., Bacteroides fragilis, Bacteroides vulgatus, Bacteroides variabilis, Bacteroides pneumosintes, Bacteroides coagulans, Bacteroides uniformis, Bacteroides distasonis, Bacteroides ovatus, Bacteroides thetaiotaomicron, Bacteroides eggerthii, Bacteroides capsillosis, Prevotella buccаlis, Prevotella corporis, Bacteroides gracilis, Prevotella melaninogenica, Prevotella intermedia, Prevotella bivia, Prevotella splanchnicus, Prevotella oralis, Prevotella disiens, Prevotella rumenicola, Prevotella ureolyticus, Prevotella oris, Prevotella buccae, Prevotella denticola, Prevotella levii, Porphyromonas asaccharolyticus, Bifidobacterium spp., Bilophilia wadsworthia, Clostridium perfringens, Clostridium bifermentans, Clostridium ramosum, Clostridium sporogenes, Clostridium cadaveris, Clostridium sordellii, Clostridium butyricum, Clostridium clostridiiformis, Clostridium innocuum, Clostridium subterminale, Clostridium tertium, Eubacterium lentum, Eubacterium aerofaciens, Fusobacterium mortiferum, Fusobacterium necrophorum, Fusobacterium nucleatum, Fusobacterium varium, Mobiluncus curtisii, Mobiluncus mulieris, Peptostreptococcus anaerobius, Peptostreptococcus micros, Peptostreptococcus saccharolyticus, Peptococcus saccharolyticus, Peptococcus asaccharolyticus, Peptostreptococcus magnus, Peptostreptococcus prevotii, Propionibacterium acnes, Propionibacterium avidium, Propionibacterium granulosum.

Препаратқа төзімді Stenotrophomonas maltophilia, Enterococcus faecium және метициллин-төзімді стафилококктар.

Упаковка и форма выпуска

Порошок для приготовления раствора для инъекций, 500 мг и 1000 мг (в расчете на действующее вещество) в стеклянный флакон вместимостью 20 мл и 30 мл соответственно, тип 1 (ФСША), закупоренных резиновой пробкой, закатанных алюминиевым колпачком с защитной пластиковой крышкой. По 1 флакону вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку из картона.
Инъекция үшін ерітінді дайындауға арналған 500 мг және 1000 мг (әсер етуші зат есебінен) ұнтақ сыйымдылығы, тиісінше, 20 мл және 30 мл, І түрдегі (АҚШҚ), резеңке тығынмен бекітілген, қорғағыш пластик қақпақшасы бар алюминий қақпақпен көмкерілген шыны құтыда. 1 құты медициналық қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықтарымен бірге картон пәшкеге салынады.